Struktur soalan Add Math yang lazim

Soalan Add Math dibina daripada satu set kecil bentuk yang berulang. Sebaik sahaja anda boleh menamakan bentuk di hadapan anda,'tunjukkan bahawa' yang menyuap 'seterusnya', binaan berbahagian (a)(b)(c), soalan 'cari julat nilai', atau graf yang anda mesti lakar kemudian baca, anda berhenti menghadapi setiap soalan secara membuta dan mula mengenali pelan yang dikehendakinya.

Panduan ini menetapkan struktur yang paling kerap guru kami lihat merentas Kertas 1 dan Kertas 2, perkataan arahan yang menandakan setiap satu, dan cara membaca struktur dengan cepat supaya masa anda pergi kepada menyelesaikan dan bukan merenung. Kami menerangkan bentuk secara am dengan ilustrasi ringkas kami sendiri sahaja, bukan soalan tahun lepas yang sebenar, supaya anda belajar corak, bukan jawapan yang dihafal.

Merentas topik yang berbeza seperti fungsi, kuadratik, pembezaan dan statistik, olahan struktur yang sama muncul semula. Mengenalinya ialah separuh daripada kerja: bentuk itu memberitahu anda di mana markah berada dan lebih kurang berapa panjang jawapan sepatutnya.

• Binaan berbahagian: soalan dalam bahagian yang (a) menetapkan satu nilai atau keputusan dan (b), (c) menggunakannya semula. Keseluruhannya satu rantaian, jadi tergelincir di (a) boleh merugikan bahagian selepasnya, semak (a) sebelum membina di atasnya.
• 'Tunjukkan bahawa … seterusnya …': satu bahagian memberi anda keputusan sasaran untuk diterbitkan, kemudian bahagian susulan menggunakan keputusan yang sama itu. Markah dalam 'tunjukkan bahawa' semuanya dalam kerja; 'seterusnya' mengharapkan anda mengguna semula apa yang baru anda buktikan dan bukan mula semula.
• 'Seterusnya atau dengan cara lain': anda boleh menggunakan keputusan sebelumnya, atau kaedah baharu jika anda nampak satu. 'Seterusnya' biasanya laluan lebih pendek yang dihasratkan penggubal, jadi cuba dahulu.
• Soalan julat nilai: anda menyelesaikan ketaksamaan atau menerapkan syarat lalu menyatakan satu set nilai. Contohnya, $x^{2}+kx+4=0$ mempunyai dua punca nyata berbeza hanya apabila $k^{2}>16$, iaitu $k<-4$ atau $k>4$.
• Ungkap dalam sebutan: anda menukar perkara bagi suatu hubungan, kemudian menggantikannya di tempat lain. Jika $3x+y=7$ maka $y=7-3x$, dan ungkapan itu masuk ke baris berikutnya.
• Berdasarkan graf atau rajah: anda melakar lengkung atau membaca rajah yang diberi, kemudian menarik maklumat daripadanya, pintasan, kecerunan, titik persilangan, atau luas di bawah lengkung.
• Soalan berayat berkonteks: situasi yang digambarkan yang mesti anda terjemahkan kepada persamaan dahulu, kemudian selesaikan seperti soalan lain. Mentakrifkan pemboleh ubah dengan jelas ialah tempat soalan begini mula mendapat markah.

Perkataan arahan memberitahu anda jenis jawapan yang memperoleh markah. Membacanya sebelum anda menyentuh nombor menghalang anda daripada membuat kerja jenis yang salah.

1. 1

   Kesan kata kerjanya

   'Selesaikan' mahukan satu nilai atau nilai-nilai; 'cari' atau 'tentukan' mahukan kuantiti tertentu; 'nilaikan' mahukan nombor; 'lakar' mahukan bentuk berlabel, bukan jadual yang diplot; 'tunjukkan bahawa' dan 'buktikan' mahukan penerbitan penuh menuju sasaran yang dinyatakan.

2. 2

   Perhatikan perkataan penghubung

   'Seterusnya' bermaksud guna semula keputusan sebelumnya; 'seterusnya atau dengan cara lain' membenarkan kaedah baharu tetapi memberi petunjuk yang sebelumnya lebih cepat; 'diberi bahawa' memberi anda syarat yang mesti anda terapkan di suatu tempat dalam kerja.

3. 3

   Garis bawah apa yang diminta

   Bulatkan yang tidak diketahui atau frasa 'julat nilai', 'dalam sebutan', 'koordinat', supaya baris akhir anda menjawab tepat itu. Banyak markah hilang kerana menyelesaikan dengan betul tetapi berhenti satu langkah sebelum apa yang diminta.

4. 4

   Anggarkan bentuk jawapan

   Daripada perkataan arahan dan markah, bayangkan jawapan sebelum bekerja: soalan julat berakhir dengan ketaksamaan, ungkap dalam sebutan berakhir dengan persamaan, lakaran berakhir dengan lengkung berlabel. Mengetahui destinasi mengekalkan kerja anda menuju kepadanya.

Kedua-dua kertas menggunakan bentuk yang sama tetapi menimbangnya secara berbeza, jadi mengetahui kertas mana anda berada mengubah berapa panjang sesuatu jawapan sepatutnya.

• Kertas 1 ialah 2 jam untuk 80 markah dalam Bahagian A dan B. Bahagian A mengumpulkan soalan lebih pendek, satu idea, merentas banyak topik; Bahagian B mempunyai soalan lebih panjang bernilai lebih markah setiap satu. Binaan berbahagian dan bentuk 'selesaikan'/'cari' yang pendek menguasai di sini.
• Kertas 2 ialah 2 jam 30 minit untuk 100 markah dalam Bahagian A, B dan C. Soalan berjalan lebih panjang dan dibina dalam lebih banyak bahagian, jadi bentuk 'tunjukkan bahawa … seterusnya', binaan panjang dan berasaskan graf membawa lebih berat, dan satu soalan boleh memegang rantaian markah kaedah yang panjang.
• Tiada Kertas 3, kedua-dua kertas bersama meliputi keseluruhan mata pelajaran, jadi setiap bentuk yang anda temui dalam latihan tergolong dalam salah satu daripada dua ini.
• Anda boleh menggunakan kalkulator saintifik yang tak boleh atur cara, dan pemarkahan adalah analitik, jadi kerja yang jelas dalam bentuk berulang inilah yang menyimpan markah kaedah peringkat demi peringkat.

Mudah untuk mengetahui setiap topik namun tetap kehilangan markah kerana tersilap membaca bentuk soalan, melayan 'tunjukkan bahawa' seperti selesaikan biasa, terlepas bahawa 'seterusnya' mahukan keputusan sebelumnya, atau berhenti sebelum julat dinyatakan sepenuhnya. Dalam sesi satu-dengan-satu kami, kami bekerja melalui latihan anda bersama-sama dan menamakan struktur setiap soalan dengan lantang, supaya anda membina tabiat menafsir sebelum menyelam.

Kami tunjukkan bagaimana perkataan arahan memetakan kepada markah, melatih bentuk yang paling anda salah baca, dan menetapkan latihan anda seterusnya sekitar struktur itu merentas beberapa topik. Pengajaran kami dalam bahasa Inggeris, manakala kertas SPM disediakan dwibahasa BM dan Inggeris.